Opowieści Bieszczadzkie Janickiego

"Michała Koperę, wozaka parku konnego numer siedem, przywalił podczas zrywki dąb. No, i Bóg z nim, wypadek jak wypadek, nikt ze świadków zdarzenia nie lamentował, olaboga nie wołał, bo w końcu cóż w tym nadzwyczajnego, że w czasie wyrębu drzewo przygniecie człowieka.  

Gdzieś...  ©

Żeby sie był Kopera utopił albo powiesił, byłoby o czym mówić; może o karze boskiej, może o przeznaczeniu, a tak - wypadek, jak wypadek, wiadomo, że w tutejszym lesie nie zapałki rosną, tylko dęby i buki. Dwóch tęgich chłopów, wstrzymując oddech, z trudem taki dąb opasze ramionami. A ten, który się po Koperze przejechał, miał dobre dwieście lat z okładem. Wiadomo, że prędzej czy później szklarz się pokaleczy, a dekarz spadnie na mordę z dachu. Wypadek przy pracy."

Gdów - widoczne ślady bitwy

https://www.geocaching.com/geocache/GC4EKN9

Kopiec-mogiła powstańców 1846 roku, usypano w 1906 r. Jest on mogiłą zbiorową 154 powstańców poległych w bitwie pod Gdowem. Na szczycie rzeźba przedstawiająca personifikację Ojczyzny fundacji rodziny poległego Michała Rottermunda.

Bitwa pod Gdowem – miała miejsce 26 lutego 1846 w okolicach Gdowa, podczas powstania krakowskiego. Była to jedyna bitwa stoczona podczas tego zrywu niepodległościowego.

Na wieść o wybuchu powstania wojska austriackie, dowodzone przez pułkownika (później generała) Ludwiga von Benedeka, ruszyły z Tarnowa. Ich niewielkie siły (niespełna 500 ludzi) wzmocnili chłopi z Marszowic, Nieznanowic i Pierzchowca (późn. Pierzchowa), uzbrojeni w kosy, cepy i widły. Tak duże poparcie Austriacy zawdzięczali obietnicy, że chłopi biorący udział w walce ze zbuntowaną szlachtą otrzymają cetnar soli i po 5 złotych za każdego jeńca.

Idące z Łazan wojska powstańcze (380 ludzi - mieszczanie, chłopi i szlachta), dowodzone przez pułkownika Jakuba Suchorzewskiego (który sam jednak nie zjawił się na placu boju, a dowiedziawszy się o klęsce uciekł w kierunku Dobczyc, zabierając kasę powstańczą) zaatakowały idące od strony Bochni siły austriackie. Doszło do bardzo zażartej bitwy. Powstańcza kawaleria nie zdołała jednak odeprzeć ataku i musiała się wycofać, a piechota poniosła ciężkie straty rozpaczliwie broniąc się wśród zabudowań. W końcu otoczeni polscy kosynierzy zebrali się pod murem cmentarza, gdzie zostali wymordowani co do jednego. Tylko niewielka część oddziału zdołała ujść do Krakowa.

154 powstańców, poległych w czasie bitwy, pochowano na terenie pastwiska obok cmentarza. W 1906 roku na mogiłach powstańców usypano kopiec i włączono go w obręb cmentarza.

W mogile pod kopcem leży 154 powstańców. W bitwie pod Gdowem 1846 r. zginęło ich dużo więcej. Część powstańców próbowało uciekać gościńcem w stronę Dobczyc. Zostali doścignięci i zabici przez bandy rozbestwionych chłopów.

Leżą w Gdowie przy ul. Myślenickiej pod krzyżem krożanskim – 3

w Kunicach pod figurą we wspólnej mogile z żołnierzami z II wojny światowej – 6

oraz w Winiarach pod kapliczką w centrum wsi – 8.

Następnego dnia Austriacy zajęli Wieliczkę.

Szubienna Góra nad Myslenicami

Tekst pochodzi z: 

https://www.geocaching.com/geocache/GC4E6BQ_korona-gor-myslenickich-gora-szubienna

Szubienna Góra to posępne i owiane złą sławą wzgórze, doskonale widoczne ze śródmieścia Myślenic. Właśnie z powodu swego wybitnego wyeksponowania zostało ono wybrane jako miejsce przeprowadzania egzekucji. 

To właśnie tu miała znajdować się miejska szubienica, na której tracono skazańców. I tu zapewne skazańcy ci spoczęli na wieki - przestępców grzebano bowiem zwyczajowo w niepoświęconej ziemi, w pobliżu miejsca kaźni, nierzadko w fundamentach samej szubienicy (która zwykle była całkiem pokaźnym budynkiem). Dziś nieopodal szczytu wzniesienia znajduje się zwieńczona krzyżem barokowa kolumna, wystawiona w roku 1767 celem upamiętnienia zaprzestania wykonywania w tym miejscu wyroków śmierci. Obiekt, ponad którym czuwa stary dąb, został wyremontowany gruntownie w okresie dwudziestolecia międzywojennego.

Mirowska zaraza

 Opis pochodzi z geocaching.com

W centrum wsi Mirów (w powiecie chrzanowskim, w gminie Alwernia), u zbiegu dróg z Kamienia, Brodeł i Podłęża, na wysepce wśród skrzyżowania, znajduje się współczesny, metalowy krzyż, otoczony ażurowym ogrodzeniem. Wygląda niezbyt interesująco.

Wzniesiono go w latach siedemdziesiątych XX wieku w miejscu starszego, drewnianego obiektu.

Tekst i zdjęcie z geocaching.com - autor:  kuslo

Według przekazów krzyż ten upamiętnia pochowanych w jego pobliżu mieszkańców Mirowa, zmarłych w wyniku panującej w okolicy zarazy (najpewniej chodzi tu o przynajmniej kilka epidemii cholery oraz tyfusu plamistego). Cmentarzyk choleryczny miał się rozciągać wgłąb lasu, aż do miejsca, gdzie niegdyś znajdował się drugi krzyż, obecnie już nieistniejący.