Chocholów drewniany

 Chochołów - zabudowa

Wieś powstała w XVI w. jest unikatowym zespołem podhalańskiego budownictwa drewnianego. Domy ustawione są w zwartym kompleksie szczytami do drogi, zgodnie z zachowanym tradycyjnym układem wsi. Drewniane budynki są bogato zdobione, zwraca też uwagę ich jasny kolor uzyskany dzięki corocznemu myciu chałup przed Wielkanocą. Jednym z najciekawszych zabytków jest "chałupa z jednej jedli"- dom nr 24, własność Anny Styrculi. Jest to budynek, w którym ściana frontowa została wykonana u schyłku XIX stulecia z jednego ogromnego pnia jodły pochodzącego z pobliskiego wzgórza Ostrysz.

Chochołów - Muzeum Powstania Chochołowskiego

Muzeum Powstania Chochołowskiego w chałupie nr 75 należącej do Jana Bafii (1798). Chałupa drewniana, zrębowa, prostokątna, jednotraktowa, czteropomieszczeniowa (izby "czarna" i "biała" rozdzielone sienią i komora z wyżką), z gankiem przed wejściem, nakryta gontowym dachem dwuspadowym. W muzeum ekspozycja prezentującą wnętrze góralskiej chaty z połowy XIX w. W izbie "czarnej", znajdują się sprzęty codziennego użytku, a w izbie "białej" cenniejsze przedmioty używana od święta. We wszystkich pomieszczeniach eksponowane są pamiątki, dokumenty, fotografie dotyczące dziejów Chochołowa, przygotowania i przebiegu powstania Chochołowskiego z 1846 r. oraz sylwetek jego przywódców.

Na orawskich chodnikach / On the Oravian pavements

Zatrzymajmy się Czasami po drodze- nie tylko na stacji benzynowej...

Marcin Żyła

Kilkaset lat temu beskidzkie wzniesienia porastała rozległa Puszcza Karpacka. Gdzieś pomiędzy jednym dzikim lasem a drugim przebiegała umowna granica królestw Polski i Węgier. Zwierząt żyło tam co niemiara, ludzi- prawie w ogóle. Człowiek wierzył, że w nieskończonym borze mają swe źródła powodzie, choroby i wszelkie inne nieszczęścia. Jedna była pośród gór kraina, w której stali mieszkańcy zjawili się dość wcześnie, a miejsce przesądów szybko zajął dochodowy handel. 

Była to Orawa.

Pierwszych osadników, przybyłych tu w XIII wieku, zaś koczył łagodny charakter okolic. Choć położona w sercu najwyższych wzniesień, Orawa była śródgórską niziną. Od zachodu zamykał ją masyw Babiej Góry, południową granicę wyznaczały pasma Małej i Wielkiej Fatry. Tylko wschodnia krawędź regionu słabo zaznaczała się w terenie, grzęznąc w licznych mokradłach, oddzielających go od Liptowa i skalnego Podhala. Gęsta wszędzie indziej puszcza, na Orawie porastała z rzadka. Człowiek, ciągnący z południa w imieniu włodarzy węgierskich komitatów, prędko przystosował niezamieszkane obszary do swoich potrzeb.

Mykologiczno-florystyczna wyprawa na Orawę

Piątek wieczór, wychodzę zmęczona z pracy z jedną myślą w głowie "spać, spać, spać". Moje wspaniałe marzenia przerywa dźwięk telefonu. Tata.
- Jeżeli chcecie jechać na wieś to dzwońcie do Zenita- wybiera się do nas na grzyby.