poniedziałek, 29 listopada 2021
Bęsia - wiatrak i pałac w porażającym stanie
niedziela, 10 stycznia 2021
Kętrzyńskie ogiery
https://www.geocaching.com/geocache/GC7AMCG_ogiery-w-srodku-miasta
Kętrzyńskie Stado Ogierów, w skład którego wchodzi kompleks budynków stadniny koni zostało zbudowane w roku 1877. Jest jedną z najdłuższych stajni w Europie, mierzy 200 m długości.
Stado ogierów
Kętrzyńskie Stado Ogierów, w skład którego wchodzi kompleks budynków stadniny koni zostało zbudowane w roku 1877. Jest jedną z najdłuższych stajni w Europie, mierzy 200 m długości.
Stado Ogierów w Kętrzynie obsługiwało południowo-wschodnie powiaty Prus Wschodnich. Było obok Geogenburga, Braniewa i Kwidzyna jednym z czterech stad ogierów w Prusach Wschodnich. Posiadało stajnie w sumie na dwieście sztuk koni i mniej więcej taki stan ogierów był utrzymywany.
W okresie międzywojennym ogiery ras szlachetnych stanowiły około 75% stada , były to głównie konie trakeńskie i wschodniopruskie, znajdowało się również kilka osobników pełnej krwi angielskiej i arabskiej. Pozostałe 25% stada stanowiły ogiery zimnokrwistych ras.
Pod koniec II Wojny Światowej Stado Ogierów zostało ewakuowane. Po wojnie do Kętrzyna nie powrócił ani jeden ogier. Polskie Stado Ogierów w Kętrzynie zostało utworzone w 1947 roku. Zostały w nim postawione ogiery pochodzące z rewindykacji z Niemiec oraz z mazurskich stad i stadnin w tym również ogiery ras fiording i dole. Polskie Stado Ogierów w Kętrzynie obsługiwało region północno wschodniej Polski, które zostały powiększone po likwidacji Stada Ogierów w Janowie Podlaskim. W powojennym okresie funkcjonowanie Stada Ogierów skupiała się w zasięgu działania Białostockiego Związku Hodowców Koni zawierającego się w województwach : białostockim, łomżyńskim, i suwalskim gdzie hoduje się konie zimnokrwiste.
Obecnie znajdują się konie rasy zimnokrwistej oraz konie ras szlachetnych.
wtorek, 3 listopada 2020
Zamek krzyżacki w Kętrzynie
https://opencaching.pl/viewcache.php?cacheid=49466
Zamek krzyżacki w Kętrzynie – budowla gotycka pochodząca z drugiej połowy XIV.
sobota, 31 października 2020
Warmia i Mazury - linkownia
W tym poście pozwolę sobie zamieścić kilka linków, z których korzystam, przy tworzeniu MUWITu, jak rowniez przy planowaniu własnych wypraw. Co gorsza - z niektórych korzystam również w trasie :)
- encyklopedia.warmia.mazury.pl - kompendium wiedzy warmijsko-mazurskiej
- www.kochamywarmie.pl - kapliczki warmijskie, kościoły i inne takie, które składają się na Warmię, a zwyczajni turyści omijają je, nie wiedząc co czynią...
wtorek, 6 października 2020
Biskupiec - miejsce po kirkucie
https://www.geocaching.com/geocache/GC90NKV
N 53° 51.918' E 020° 57.790'
Cmentarz żydowski powstał w tym miejscu prawdopodobnie w XVIII wieku (niektórzy szacują powstanie nekropolii na pierwszą połowę XIX w. ) na prostokątnej działce , z czasem otoczonej murowanym ogrodzeniem. Miał powierzchnię 0,13ha. Znalazłam informacje, że został zdemolowany i zbezczeszczony w listopadzie 1938, a członkowie Hitlerjugend wysadzili również cześć muru cmentarnego. Nie zachowały się na nim żadne macewy (czyli żydowskie stele nagrobne), pozostały jedynie relikty zadrzewienia w postaci dębów i sosen. Jesienią 2011 teren został uporządkowany, a później umieszczono tablicę informacyjną.
Biskupiec - historia
Początki Biskupca związane są z osadą, która wyrosła przy zamku-strażnicy obronnej wybudowanej przez biskupa warmińskiego Henryka Sorboma. Miejski przywilej lokacyjny został wystawiony 17 października 1395 roku. Odbiorcą przywileju był zasadźca i pierwszy sołtys, niejaki Jan z Mokin. Pierwsi osadnicy pochodzili prawdopodobnie z okolic Barczewa i Reszla. Miasto otoczono murami miejskimi posiadającymi dwie bramy: Reszelską i Szczycieńską.
W XV i w drugiej ćwierci XVI wieku Biskupiec musiał się borykać ze skutkami wojen polsko-krzyżackich. Miasto zostało zniszczone, splądrowane i wyludnione. Runął zamek biskupi, którego już nie odbudowano. Od połowy XVI wieku prowadzono akcję ponownego zasiedlenia opuszczonych wsi i miasteczek. W tym okresie w Biskupcu osiedliła się polska ludność z Mazowsza, napływająca na te tereny do XVII wieku. W wieku XVII miejscowość padała ofiarą pożarów, które trawiły zabudowania miejskie, gospodarcze i budynki użytku publicznego. Na początku XVIII wieku do miasta dotarła epidemia dżumy, która zabiła 179 mieszkańców. W 1772 roku Biskupiec był zamieszkany przez 1064 osoby.
Na początku XIX wieku miasto ponownie znalazło się w centrum wojennych wydarzeń. Biskupiec znalazł się bowiem na trasie przemarszu wojsk francuskich, które stacjonowały w nim od 28 maja do 24 czerwca 1812 r. Kontrybucje, obowiązek wykarmienia wojska, przymusowy kwaterunek oficerów i żołnierzy, grabieże i samowola tych ostatnich wyczerpały siły i możliwości finansowe mieszkańców na bardzo długi czas. Kolejnym ciosem była epidemia cholery, która siała spustoszenie od grudnia 1831 roku do lutego następnego roku. W tym okresie zmarły 82 osoby. W połowie stulecia za sprawą pełnienia roli centrum administracyjnego Biskupiec zaczął się rozwijać.
W 1865 roku pracę rozpoczęła miejscowa stacja telegraficzna. W 1900 roku miasto liczyło 5250 mieszkańców. W roku 1909 Biskupiec uzyskał połączenie kolejowe z Czerwonką, Mrągowem i Szczytnem. Rok później w mieście uruchomiona została elektrownia. W czasie I wojny światowej Biskupiec nie został dotknięty przez działania wojenne.
W lutym 1945 roku do miasta wkroczyły oddziały Armii Czerwonej. Pierwszym powojennym burmistrzem został Serwilian Rybacki. W lipcu uruchomiona została szkoła. W ciągu 1945 roku udało się otworzyć szpital, wznowić pracę młyna, tartaku i elektrowni. W tym samym okresie powstało Państwowe Przedsiębiorstwo Traktorów i Maszyn Rolniczych, przemianowane później na Państwowy Ośrodek Maszyn. W 1951 powstał Powiatowy Dom Kultury.
Między 1972 a 1977 rokiem w mieście funkcjonował Komitet Gminny PZPR. W latach 1977–1989 działał natomiast Komitet Miejsko-Gminny.
Biskupiec należy do Międzynarodowego Stowarzyszenia Miast Cittaslow.