Topola Królewska - drewniany kościół św. Bartłomieja

 Zrodlo:  http://www.kultura.lodz.pl/pl/poi/2405

Kościół pw. św. Bartłomieja ma nietypową architekturę. Część drewniana pochodzi z XVIII w., jednak w XIX w. został przedłużony o murowane przęsło, co czyni go kościołem dwuczęściowym: drewniano-murowanym.

Łęczyca w pigułce

Z notatnika keszera:

Przez Łęczycę przejeżdżaliśmy czystym przypadkiem. Nie mogłam sobie jednak odmówić krótkiego postoju, głównie ze względu na Borutę. No i przede wszystkim, świetnie zarządzane, muzeum w Łęczycy. - brakowało mi dosłownie jednego, poglądowego  zdjęcia  "w poziomie". Zdjęcie w poziomie nie wyszło, bo "nie miałam odejścia" :) Byliśmy tam praktycznie w środku nocy, więc z muzeum też wyszły nici z pętelką. Udało się za to podejść do kilku keszy, w towarzystwie cudownie czarnego, diabelskiego, kota. Zapewne miała na imię Borutka, bo była to samiczka.

Zamek Królewski w Łęczycy 

budowla obronna wzniesiona przez króla Kazimierza Wielkiego. Nie jest znana dokładna data rozpoczęcia budowy zamku i jej zakończenia. Początek prac budowlanych mógł mieć miejsce już niedługo po roku 1345, kiedy to ziemia łęczycka należała jeszcze do księcia Władysława Garbatego, jednak nie była już jego główną siedzibą. Król Kazimierz Wielki, naturalnie w porozumieniu z księciem, mógł już wówczas przystąpić do realizacji założenia obronnego

ZAMEK ŁĘCZYCKI - HISTORIA

Autor: Anna Dłużewska-Sobczak

Ze strony: http://www.muzeumleczyca.pl/

Łęczyca – miasto i gmina w województwie łódzkim, w powiecie łęczyckim, 40 km na północ od Łodzi, 130 km na zachód od Warszawy, przy łączącej północ z południem drodze krajowej nr 1. Miasto rozciąga się na pograniczu Niziny Mazowieckiej i Niziny Wielkopolskiej nad Bzurą (lewym dopływem Wisły), a dokładnie przy ujściu doliny Bzury do pradoliny warszawsko-berlińskiej

Zamek- siedziba łęczyckiego muzeum- został zbudowany przez króla Polski Kazimierza Wielkiego najprawdopodobniej w latach 1357-1365. Jest jednym z typowych architektonicznych założeń Kazimierzowskich. Zajmował południowo- wschodnią część miasta. W swoich murach gościł trzech polskich królów: Władysława Jagiełłę, Kazimierza Jagiellończyka i Zygmunta III Wazę.

MUZEUM W ŁĘCZYCY

Autorka: Tomasz Stolarczyk

Ze strony: http://www.muzeumleczyca.pl/

Muzeum w Łęczycy próbowali utworzyć jeszcze przed 1939 r. działacze Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego (PTK). Niestety zakończyło się to niepowodzeniem wskutek wybuchu II wojny światowej. Jednak wraz z odrodzeniem się w 1946 r. PTK powrócono do przedwojennych planów. 2 kwietnia 1948 r., dzięki staraniom członków PTK władze województwa łódzkiego zarejestrowały Muzeum Ziemi Łęczyckiej (działające już od 1 marca 1948 r.) jako placówkę podległą Powiatowemu Związkowi Samorządowemu w Łęczycy.

"KAŻDY MA SWEGO DIABŁA"

Autorka: Anna Dłużewska- Sobczak

Ze strony: http://www.muzeumleczyca.pl/

"Każdy ma swego diabła"- mówi polskie przysłowie. Łęczycanie mają Borutę, który z naszym grodem związany jest na stałe od bardzo dawna. Na swoją siedzibę obrał bies zamek królewski, który od sześciu prawie wieków, potężną sylwetką, góruje nad miastem, a z powodu czerwonych ceglanych murów, widoczny jest z daleka.

Boruta wywodzi się z dawnych, przedchrześcijańskich demonów leśnych, a imię swe bierze od boru. W późniejszym czasie zostanie wprowadzony do literatury i zyska ogromną popularność. Dziś jest najbardziej znanym diabłem polskim, ale imię jego kojarzone bywa zawsze z Łęczycą. Miasto, od dawien dawna położone wśród podmokłych łąk i niedostępnych bagien, często osnuwały mgły i opary. Wśród nich Łęczycanie widywali różnego rodzaju nieziemskie istoty jak strzygi, zmory, południce i widma. Postacią pojawiającą się jednak najczęściej był diabeł Boruta.