PODRÓŻ DO SZWECJI I Z POWROTEM

Najwygodniej do Szwecji i po niej podróżuje się własnym samochodem. Dlatego większość Polaków wybiera przeprawę promową. My płynęliśmy promem Stena Lines z Gdynii. Wybraliśmy rezerwację "samochód +2-5 osób"- obojętne czy jadą trzy czy cztery osoby cena za całą rezerwację jest taka sama.

Do Szwecji można się też wybrać samolotem. Samoloty do Szwecji wylatują z Katowic, Krakowa i Warszawy.

Szwedzkie łupy wojenne

W pomieszczeniach zbrojowni Pałacu Królewskiego w Sztokholmie otwarto wystawę "Wojenne zdobycze". Pokazuje ona łupy zagarnięte przez Szwedów w sześciu krajach Europy od końca XVI do początków XVIII wieku

Zaprezentowano na niej cząstkę zdobyczy wojennych pochodzących z Polski, Łotwy, Czech, Danii, Niemiec i Rosji, z okresu mocarstwowości Szwecji. Informacyjne napisy są  siedmiojęzyczne: po szwedzku, angielsku i w językach krajów łupionych (bez duńskiego, zrozumiałego dla Szwedów). 

JUL TOMTE

Autor: Wilhelm Karud - bezdroza.pl

Choinka, szwedzki stół i Jul Tomte.

Świąteczne zwyczaje przywędrowały do Skandynawii z Niemiec już kilka wieków temu. Na początku XVIII stulecia Szwedzi zaczęli dekorować choinki wzbogacając asortyment ozdób aż do czasów obecnych. Początkowo na drzewku wieszano figurki wykonane z kory, szmatek, suchych kwiatów i słomy. Z biegiem lat dodawano kolorowy papier, barwione łańcuchy, stearynowe świeczki, łakocie i bombki. Obecnie, wnoszona do domu kilka dni przed Wigiliź żywa choinka, nie odbiega wyglądem od tych w Polsce, Kanadzie czy w Austrii. Dzięki podlewaniu drzewko powinno w zdrowej kondycji dotrwać do Dnia Knuta następującego dwadzieścia dni po Bożym Narodzeniu. Od lat każde miasteczko a także osady, osiedla, instytucje i większe zakłady pracy dekorują swoje własne drzewka sytuowane na zewnątrz budynków. Już pierwszy tydzień Adwentu mobilizuje wszystkie lokalne społeczności do tych radosnych działań. Dystyngowani prezesi firm, policjanci i drwale obok nauczycieli, młodzieży i reszty parafian wspinają się na drabiny, stukają młotkami, montują, dopieszczają i deliberują. Rzadko na ogół praktykujący Szwedzi mają wtedy okazję porozmawiać z pastorem, który zazwyczaj towarzyszy parafianom w rytuale przedświątecznych przygotowań.

Noc Walpurgii

Kiedy przybywam do nieznanego kraju, niemal pierwsze kroki kieruję zawsze na cmentarz. niemal- bo nie zawsze jest to technicznie możliwe, jednak nie ma co ukrywać iż dwa miejsca w mieście są w stanie powiedzieć wszystko o mieszkańcach: centrum młodzieżowe i właśnie cmentarz.

W centrum zazwyczaj przebywają młodzi ludzie, młoda krew, współczesna Szwecja, na cmentarzu zaś można znaleźć przeszłość. Nieważne, że nie ma nagrobków sławnych ludzi, olśniewającej architektury, zresztą nawet lepiej- jest duch narodu. Cmentarz powie całą prawdę o mieszkańcach- czy to danej miejscowości, czy całego kraju. Polskie cmentarze pokazują eklektyzm społeczeństwa, zasadę "zastaw się, a postaw się", skłonność do przesady i ułańską fantazję. Na cmentarzu w Linkoping rzuca się w oczy niesłychany wręcz porządek.

Zresztą na cmentarzach w Grebo, Atvidaberg, Rök, czy Valdstenie wygląda tak samo. Porządek, zaplanowany układ architektoniczny, wysypane żwirkiem, czyściutkie alejki, równiótko przystrzyżona trawka. Nawet ptak w locie szuka wyznaczonego miejsca na załatwienie swoich potrzeb...

Bo Szwedzi tacy są .

Uporządkowani, ułożeni, dokładni. Nawet imprezy mają stonowane. Szczerze mówiąc trudno to nazwać imprezą..

Wielkanoc w Szwecji: Pask

Poprzebierane wiedźmy składają wizyty sąsiadom. W zamian za Listy Wielkanocne dostają symboliczne datki, słodycze lub poczęstunek.

W całej historii ewangelicko-luterańskiego Kościoła szwedzkiego (Svensk Kyrka) Wielkanoc (Pask) stanowiła ważne wydarzenie religijne. Poprzedza ją Wielki Tydzień rozpoczynający się w Niedzielę Palmową. Podobnie jak u nas, zamiast gałązek palmy używa się wierzbowych łozin. Na południu kraju zrywa się je kilkanaście dni wcześniej, potem rozwijają się w mieszkaniach, a nawet w biurach (podczas  procesji wielkanocnych składa się je przed wizerunkami Jezusa).

Hotel ze sniegu

Z pewnością żaden z gości hotelowych nie zmarznie. Łóżka są  ciepłe i wygodne, wysłane skórami z reniferów, a w sąsiednim budynku są  również toalety i prysznice z gorącą wodą. Restauracja hotelowa serwuje lokalne, arktyczne przysmaki.

Każdego roku powstaje ten niezwykły hotel. W tym roku Kirkenes Snow Hotel ma ponad 40 pokoi, bar i kaplicę. A wszystko zrobione jest ze śniegu i lodu. Goście mają do wyboru łóżka typu queen i king size. We wszystkich pokojach na ścianach są  dekoracje ze śniegu. We wnętrzach hotelowych znajdują się także rzeźby lodowe. Hotel oferuje również usługę budzenia dla wszystkich zainteresowanych oglądaniem zorzy polarnej. 

 Oprócz pobytu w hotelu ze śniegu Radius Kirkenes proponuje turystom spotkania z kulturą Samów, przejażdżki psim zaprzęgiem i safari skuterem śnieżnym. podczas  pobytu trzeba koniecznie wybrać się na safari w poszukiwaniu zorzy polarnej. Można zacząć od obejrzenia filmu z Davidem Spinxem, który wybrał się na poszukiwania zorzy polarnej. 

Jak dotrzeć do Kirkenes

 Codziennie bezpośrednio z Oslo do Kirkenes kursują samoloty linii lotniczych SAS i Norwegian. Lot trwa około dwie godziny. Inne połączenia lotnicze z i do pozostałych miejscowości w Norwegii Północnej obsługuje Wideroe.

 O Kirkenes

 Małe miasteczko Kirkenes znajduje się na północnym wschodzie Norwegii Północnej, blisko granicy z Rosją. Kirkenes jest znane jako stolica regionu Barentsa i brama prowadząca na wschód. Miasto leży między dwiema strefami czasowymi; helsińską a moskiewską. W Kirkenes, który znajduje się w gminie Sor-Varanger ludzie mówią po norwesku, w języku Samów, po fińsku i rosyjsku. To małe, górnicze miasteczko ma około 3300 mieszkańców.