Autor: Wojciech
Dla przeciętnego mieszkańca Europy Środkowej widok kościołów, obecnych w praktycznie każdej wiosce, nie jest tak naprawdę żadną atrakcją. W dużych miastach europejskich, o korzeniach głównie katolickich, wiekowe katedry imponują architektonicznym rozmachem czy wielowiekową historią, poza oczywiście wymiarem czysto duchowym. Zagłębiając się w Bałkany od pewnego momentu zaczęła nas jednak intrygować mnogość świątyń wielu wyznań.
Oczywiście regiony są wyraźnie podzielone na muzułmańskie, chrześcijańskie (prawosławne, katolickie, protestanckie) oraz żydowskie. Jednakże przejeżdżając tranzytem, widzi się jedynie wieże kościelne lub minarety. Te ostatnie są szczególnie widoczne ze względu na ich liczbę, przede wszystkim w południowej części Bośni i Hercegowiny, oraz kolor, zazwyczaj biały.
W Sarajewie, w mieście-tyglu wspomnianych wcześniej kultur, spotyka się oczywiście wszystkie rodzaje budynków sakralnych. Miasto to kiedyś szczyciło się swoją tolerancją wobec wszystkich religii, jednak w latach 90. to właśnie wielokulturowość stała się jednym z przyczynków (lub raczej pretekstów) do bratobójczej wojny.
Do dzisiaj widać rany zadane miastu przez wojnę. Przepiękne budowle, choćby sławna biblioteka, nadal straszą bliznami i czekają na odnowienie i ponowne uruchomienie. Szkielety wybudowanych przed wojną hoteli na okrytej niechlubną sławą "alei snajperów" górują nad główna arterią miasta.
