Białe noce występują na obszarach powyżej 54o 33' szerokości geograficznej północnej i południowej. W lecie na tych obszarach zmierzch i świt tak się wydłużają, że łączą się ze sobą. Mrok nocy wcale nie występuje. Ze względu na fakt wysunięcia ku północy/południu danego miejsca, okres pomroku może mieć różnoraki charakter.
Wyróżnia się trzy rodzaje pomroku. Jeżeli Słońce chowa się poniżej horyzontu na wysokość do 6o, rozróżniamy wówczas świt/zmierzch cywilny. W tym czasie wskutek rozpraszania promieni słonecznych jest dostatecznie jasno, aby przy bezchmurnej pogodzie móc czytać książkę. Jeżeli Słońce schodzi na wysokość 6o- 12o poniżej horyzontu, dostrzega się jedynie zarysy obserwowanych przedmiotów, a żeglarze widzą jedynie kontury wybrzeży i postury innych statków, stąd okres ten zwany jest świtem/zmierzchem nautycznym (łac. Nauta znaczy żeglarz). W sytuacji znajdowania się Słońca na wysokości 12o-18o poniżej linii horyzontu, światło słoneczne przeszkadza w obserwacji ciał niebieskich, z tej przyczyny zwie się ten okres świtem/zmierzchem astronomicznym. Występowanie poszczególnych typów zmierzchu i świtu jest uzależnione od szerokości geograficznej oraz czasu obserwacji.
Położenie Sankt Petersburga daleko na północy Europy, na równoleżniku 60°N motywuje występowanie tzw. "białych nocy". Dzięki wysokiej szerokości geograficznej, na jakiej położona jest Wenecja Północy, Słońce na przełomie lata i wiosny nie chowa się na długo za horyzontem. Najdłuższy dzień w roku w Sankt Petersburgu trwa blisko 19 godzin.
Jednak także w pozostałe 5 godzin, mimo nastania zmierzchu, na głównych ulicach i prospektach Petersburga turystów nie brakuje. Wielu z nich przychodzi nad Newę, aby podziwiać otwieranie mostów, mimo późnej pory (zobacz tutaj grafik otwierania mostów). W czasie białych nocy ulice Sankt Petersburga są pełne ludzi. Tak o 12 w południe, jak i w północ po Newskim Prospekcie spaceruje wielu turystów i Petersburżan. Petersburskie białe noce są osławione przez wielu poetów i pisarzy. Były one natchnieniem dla Fiodora Dostojewskiego do stworzenia- jak to sam określił- powieści sentymentalnej ze wspomnień marzyciela, opowiadania Białe noce, bodaj najsłynniejszego utworu o urokach Petersburga.
Białe noce trwają od 25 maja do 16 lipca, a ich apogeum przypada na czas od 11 czerwca do 2 lipca. Szczególnie pięknie prezentują się białe noce podczas dobrej pogody, kiedy to nad 300-letnim Petersburgiem, nad setkami petersburskich mostów, złotych kopuł, zabytków, góruje jasne, różowe niebo. Widok wprost niesamowity.
Z myślą o turystach w Petersburgu, którzy pragną podziwiać to miasto w czasie białych nocy, do godziny 5 rano przedłużono godziny otwarcia tarasu widokowego okalającego sobór św. Izaaka (Isaakijewskij sobor).
Godziny pracy tego obiektu zmieniono na prośbę zwiedzających, pragnących zobaczyć Petersburg z wysokości około 50 metrów. Taras widokowy okala potężną wieżę z kopułą. Stąd roztacza się panorama miasta, którą wielu chce ujrzeć na własne oczy, mimo że aby stanąć za balustradą okalającą kopułę świątyni, trzeba pokonać schody o 572 stopniach.
